you 've got mail

(Wat een heerlijke romantische film)

Vandaag na 4 dagen even uit de running te zijn geweest weer aan het werk. Ik heb wel even een jas uitgedaan, maar het voelde goed om toch weer even op het werk te zijn. Ik wilde even naar het werk om mijn mail te beantwoorden. Grote schrik; dat waren er 83!!! Het duurde ruim drie minuten voordat ik alles binnen had en anderhalf uur om de meeste mail te kunnen beantwoorden.... de rest heb ik gelaten voor maandag, want ik kreeg 2 bezorgde ouders bij mij. Erg blij dat ik er was, want ze hadden een heel vervelend gevoel over iets wat speelde met hun zoontje. Die voelde zich niet veilig. Ik kan het hele verhaal wel uitleggen, maar dat doe ik niet. Het is voor mij essentieel dat alle kinderen zich veilig voelen. En ik kan het niet genoeg herhalen: "Als leerkracht doe je ertoe..." Je hebt als leerkracht een rolmodel. Bij ons op school doen we dat op basis van de principes van een Vreedzame school. We zijn een school, waarin iedereen (leerlingen, personeel, ouders, ondersteunend personeel) zich betrokken en verantwoordelijk voelt en op een positieve manier met elkaar omgaat... Daar komt het niet voor dat je op een directieve manier met kinderen spreekt: Doe dit niet! of Laat dat!... Want je kunt je klas wel op orde hebben wat betreft structuur en orde omdat je ze onder de knoet hebt, maar dan gaan de kinderen juist op het moment dat de leerkracht het niet ziet zich misdragen. Want wat blijft er in het hoofd zitten?: "doe dat NIET!"... en dat gaan ze juist doen... Volgens mij werkt het bij volwassenen niet anders. Als je "Nee" zegt, dan gaan ze juist Ja, maar zeggen... "Sturen op de output" is een kreet die op zich nieuw voor mij is, maar waar ik deze week wel mee geconfronteerd werd. Ik me ben me daarin gaan verdiepen ik denk dat het niet anders is dan Vreedzaam. Het team coachen op vertrouwen. Complimenten geven i.p.v focussen op wat er niet goed gaat. Ik heb jaren lang zo les gegeven, sturen op verantwoordelijkheden bij kinderen, waarom zou ik dat niet kunnen bij een team? En dan kom ik thuis. Moe, maar voldaan en dan zie ik in mijn mailbox dat er weer berichten zijn. Met name een groot aantal reacties op mijn blog. Al lezend zie ik hoeveel positiviteit er in de reacties zit en welke goede bedoelingen allemaal naar mij of naar andere reageerders wordt geschreven. Heerlijk om zo mijn weekend te beginnen. Ik heb het gevoel dat ik weer een steentje verlegd heb in een rivier op aarde... Je doet er toe... Als is mijn verhaal misschien wat vaag....