Eigenlijk....

Vandaag communicatietraining gehad en daar zijn video-opnames gemaakt over: "Hoe voer ik een slecht-nieuws-gesprek" Heel concreet met een eigen casus aan de gang. Er moet iemand onslagen worden! Best pittig vind ik, maar toch met goede moed start ik met het "slecht-nieuws-gesprek. Ik begin met een korte inleiding en ga snel over tot het toedienen van de klap. POK... die zit. Ik help netje met verwerken, want de klap komt natuurlijk hard aan. Ik help met het zoeken van oplossingen. Niet echt overtuigend blijkt later. Ik kom alweer met een oplossing aanzakken. Precies mijn leerpunt. "Gewoon niet moeilijk doen, je doet het gewoon zo" Enfin dat is ook duidelijk een leerpunt voor me. Maar nu iets anders waar ik me opeens heel bewust van werd. Het woordje eigenlijk! Ik deel de klap uit met de woorden: "Ik moet je vertellen dat er eigenlijk geen plaats meer voor je is hier op school" Ik trap in de valkuil van het woord: "eigenlijk". Ik besef dan opeens wat een nietszeggend woordje toch de kracht van de zin wegneemt. Feitelijk betekent het, of in feite, maar dat is niet wat het met de betekenis van de zin doet... Ik gebruik het als een stopwoordje, om te verbergen dat ik eigenlijk nog even aan het nadenken ben over wat ik eigenlijk wil zeggen. Het woordje heeft dus wel degelijk een functie, al draagt het niets bij tot de betekenis. Of toch wel? Is het daarom dat ik sommige toehoorders de kast opjoeg met het woordje "eigenlijk"? Nu ik er meer op ga letten, gebruiken meer mensen dit woord te pas en te onpas. Gelukkig maar dat ik niet de enige "eigenlijk-zegger" ben. Maar misschien dat ik het door iets anders kan vervangen, want het woord is nu besmet!