Kom ik vanochtend thuis van het hardlopen, compleet verregend, koud en heel hard toe aan iets warms. Mijn vingertopjes zijn gevoelloos en alles doet pijn, maar toch met een voldaan gevoel. Dat ik ondanks dat het gisteren laat was geworden gegaan ben. Nadat ik mezelf een gezond "moeten" had opgeleg deze morgen bij het wakker worden, wilde ik echt de rest van de dag helemaal niets "moeten". Ik wilde op dat moment alleen maar iets warms. Ik ervaar de hele week al dat ik ondernemend moet zijn, sociaal en men doet continue al een beroep op mijn verantwoordelijkheidsgevoel. Maar soms ben ik gewoon ‘moe van het moeten’ en de keuzestress. Ik merk wanneer ik naast mijn werk teveel verplichtingen krijg in mijn privéleven, dat ik me terugtrek. Dan moet ik namelijk even helemaal niets, dan wil ik alleen leuke dingen doen vanuit een positieve motivatie. Liever iets geks spontaans, omdat ik daar op dat moment een goed gevoel bij heb, of gewoon even niets. Helemaal niet in mensen die mij of mijn tijd trachten te claimen...Vroeger kon ik geen "nee"zeggen, maar ik merk dat het steeds makkelijker gaat. Ik zie nu al op tegen de verplichte feestdagen... Ik krijg al voorzichtige uitnodigingen. 'Nee', zeggen vind ik iets dat ik eigenlijk niet kan maken in dit geval. Ik vraag me dan af: "Kan ik niet weer naar een warme bestemming vliegen en die dagen stilletjes voorbij laten gaan?" Want ik krijg het er nu al Spaans benauwd van...Me temo que no... oftewel ik vrees van niet...
Lieve Connie, zie nu pas dat je elke dag aan het bloggen ben. Knap hoor, waar haal je de tijd en vooral inspiratie vandaan? Alleen vandaag maakte ik me een beetje zorgen om je! Je moet wel blijven genieten hoor! Knap dat je toch bent gaan lopen, maar denk erom dat je "eigenlijk" (daar is 'ie weer) niets MOET! Wel blijven genieten hoor!! Waar ben je precies mee bezig? Met je coach enzo bedoel ik. Heeft dit allemaal met je job op school te maken?? Klinkt af en toe erg heftig vind ik! De nieuwe week breekt weer aan, dus weer nieuwe "problemen", we zien wel weer wat het brengt, maar laten ons er niet door uit het veld slaan oké? Ik heb op het moment met ontslag van één van mijn jongens te maken die niet functioneert, maar wel al 6 jaar in dienst is en al die tijd lekker is doorgesukkeld. Maar zoals gezegd, we slaan ons er wel doorheen. Leuk weer wat meer met je te "spreken"!
BeantwoordenVerwijderenRené
Ik ben het met Rene eens,
BeantwoordenVerwijderenJe wilt ondernemend zijn, want dat is de keuze die je hebt gemaakt, de uitdaging die je hebt aangenomen en ja dat kost je al erg veel energie.
Maar je moet niets! Kaats de negatieve energie maar heel snel terug naar de zenders daarvan….
Ik ken de momenten dat ik ook even geen zin heb in afspraken, maar als je nu al aangeeft dat je het spaans benauwd krijgt van die voorzichtige uitnodigingen voor de kerst, dan zijn het of de verkeerde mensen, of je moet inderdaad maar heel snel beginnen met NEE te zeggen op je werk!
Grz Andre
Hi, ik kwam bij toeval hier terecht via google en heb je verhalen gelezen. Knap werk hoor, en je hebt me echt weten te raken met sommige stukjes. Ik sluit me aan bij de vorige reactie; wat zou het je aan positiefs opleveren als je je afsluit van al die negatieve energie?
BeantwoordenVerwijderenTe beginnen trouwens met afscheid van Grz Andre, wat een zever zeg :(. Als je de reacties van hem leest heb je nog heel wat te moeten, ik wordt al moe van het lezen alleen.
Dan de reactie van MH, die vond ik veel leuker.
Ik vraag me af; heb je jezelf al eens ontmoet?
He lieverd!
BeantwoordenVerwijderenJe moet niets, alleen eten, drinken en ademhalen.
Al het andere mag je weigeren ... let er alleen op hoe ;)
Denk aan jezelf en luister naar je eigen gevoel.
Doe wat goed voelt en laat wat niet goed voelt
En ... als je je verveelt, mag je me altijd bellen, opzoeken of wat dan ook
Dikke kus Lin