comfort zone...

Bijna kerst... Het is heel erg druk op het werk. Het blijft voor zowel onderwijsgevend personeel als voor leidinggevende een hectische tijd. Gisteren tijdens een coachgesprek was ik bezig om me ongelooflijk  druk te maken over iets wat er in mijn team gebeurde. Toen mijn coach aan mij vroeg: "waarom blijf je niet in je comfort zone?" Even een wat onbegrijpelijke blijk van mijn kant. "comfortzone? wat bedoel je? Ik kon me er wel iets bij voorstellen, maar of ik dat hier van toepassing vond? Ik maakte me druk, misschien wel boos, onbegrepen.  Ik vond het me een partij geneuzel van de eerste categorie. En dan opeens die opmerking dat ik mijn comfort zone zou moeten blijven. Is het onderwijs al niet veel te soft? Bij zijn opmerking was mijn gedachte gelijk: "The greatest enemy to human potential is your comfort zone". Dat was iets wat ik er nog ingestampt had gekregen tijdens mijn aegon-tijd. Niets achter over leunen, maar werk aan de winkel... tijd voor challenge  Inmiddels heb ik wel geleerd om niet overal gelijk heel primair op te reageren en ik vroeg dus: "Wat bedoel je?" De comfort zone, zo werd er verklaard is praten met je team vanuit een bepaalde rust die ik zelf kan uitstralen. Nu is het nog vaak mijn perceptie die er toe doet, maar door mee te bewegen kom ik verder en het levert geen stress op. Me niet druk makend, maar alleen luisteren, samenvatten, doorvragen en dan het advies beargumenteren. Ik begin een beetje in te zien wat die comfort zone inhoudt. Het is met name leuk.Vandaag al een aantal keer dat ik het in alle rust kon toepassen. Het geeft me energie en niet alleen dat, maar ik zie dat dit ook een manier is om samen bezig te zijn om er weer een geweldige school neer te zetten voor kwalitatief goed onderwijs.
En dan gewoon een heel ander comfort-zone. Gewoon iets doen wat ik nog steeds heel erg leuk vind en mij energie geeft. Vandaag mocht ik met groep 6/7 opstarten, omdat de leerkracht vast in de file stond vanwege de sneeuwval. Even gewoon vanuit mijn comfort-zone omdat het zo vertrouwd voelt om kinderen iets mee te geven. En natuurlijk het kerstfeest met de hele school, waarin kinderen een geweldige musical neer hebben gezet. Met behulp van gedreven leerkrachten en behulpzame ouders. Wat is er nog meer hartverwarmend dan dat na mijn dankwoord het lied Feliz Navidad wordt ingezet en waarin allemaal mensen met diverse achtergronden en culturen in de zaal, met mij en de kinderen op het podium meezingen:

Feliz Navidad

Prospero Año y Felicidad..

I wanna wish you a Merry Christmas

From the bottom of my heart...