Soms zijn er van die dagen, die beginnen in wijde joggingbroek en rot gevoel. Vaak in het begin van een vakantie. En die heb je nog weleens in t onderwijs. Ik voel me om niet aantoonbare reden somber... Het is niet dat ik me te dik, te lelijk en ga zo maar door voel maar gewoon een dipje. Meestal pak ik dan mijn hardloopschoenen om even een stuk hard te lopen, gewoon frisse lucht. Met mijn luie reet van de bank! Dan ga ik lekker naar de kapper en ik zie er gelijk stukken beter uit. Ik koop een leuk nieuw blousje, strakke broek en gave schoenen. Dan nog even naar de drogist voor een serie verzorgingsproducten die je na gebruik bedwelmen in geuren en kleuren die mij op dat moment gelukkig maken. Duik onder de douche, verwijder mijn droge huidschilfers van de benen. Ik neem een maskertje die mijn droge huid weer doet stralen en die mij vitaler en weerbaarder maken van binnenuit, geheel op natuurlijke wijze. Of gewoon lekker naar de sauna en dan weer thuis gaan de kaarsen aan, heerlijk zittende slippers aan de voeten, verse bloemen op de tafel, een heerlijke CD, zelfhulpboek of en een "feel good" uitgebalanceerde maaltijd..
Ik ervaar het als een gevoel van een oude huid afdoen en een nieuwe aantrekken waarmee ik weer weerbaar, comfortabel, dicht bij mezelf, mooi en vol vertrouwen alles weer beter kan relativeren en zo beter om kan gaan met het probleem waar ik deze ochtend mee begon en al die andere kleine rotdingen waar ik zo tegen op zag. Ik voel me weer helemaal opgeladen.. Ja het helpt! Alleen mijn portemee is er soms wat minder blij mee....
En er is altijd wat bij wat ik dan koop dat ik achteraf denk: "Hoe kom ik er in vredesnaam bij om dit aan te schaffen?" Welke diepere motivatie ligt hieraan ten grondslag?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten